Categorieën
Uncategorized

Hoofdstuk 4

“Zin in een nieuw avontuur in mijn wereld? Cx.”
Hij heeft opnieuw zeker twee weken gewacht met iets van zich te laten horen. Veel tijd om erover te tobben heeft Bonnie echter niet gehad. Een fikse onderdompelingscursus is gevolgd na die vergadering met Desirée en haar moeder. De cursus voldoet aan alle verwachtingen. Elke dag loopt Bonnie nu al mee met iemand van de Bende. Zo krijgt ze een goed zicht op alles wat gaande is en hoe iedereen werkt. Vandaag staat een tripje met Paulien op het programma. Ze heeft een nieuw pand op de kop kunnen tikken en gaat nu met de mogelijke gérante van de nieuwe zaak op prospectie bij een soortgelijk établissement. Tijdens de autorit er naartoe stopt Paulien niet met praten tegen de zwarte vrouw van een jaar of vijftig, de gérante in spe. Hoewel haar naam zowaar al drie keer gezegd werd, is Bonnie er tot op heden nog niet in geslaagd ‘m te onthouden. Daar moet ze aan werken: namen onthouden… Al snel gaat al haar aandacht naar het smsje van Charlie.
“Ja.”
Sneller dan zijn schaduw dient hij Bonnie van antwoord.
“Zo kort van stof?”
Bonnie denkt na over een antwoord, maar ze krijgt er de kans niet toe.
“Ik wil je graag meenemen naar een plek wat verder hier vandaan. Een plek waar ik je niet voor een paar uur krijg.”
“Hoeveel uren heb je nodig?”
“36 uur.”
Wie is er nu droog, merkt Bonnie op. Met een glimlach besluit ze erop in te gaan. Morgen en overmorgen heeft ze immers net twee dagen vrij.
“Morgen en overmorgen dan.”
Ze is razend benieuwd of hij op zo’n korte tijdspanne zal bijten.
“Ik pik je morgenochtend op om 9u aan den Bar en zorg ervoor dat je er overmorgen om 21u  terug bent. Travel light.”
Bonnie’s hart gaat wild tekeer als ze het bericht voor een tweede keer leest. Wat een gek! Maar terugkrabbelen is niet haar ding, dus tipt ze snel een “ok” voor ze haar aandacht opnieuw richt tot de twee dames vooraan in de wagen.

“De club is hier op de rechterkant gelegen. Zoals gezegd, ziet het er langs buiten een sjieke zaak uit en die trend zet zich eveneens door in het interieur. Op die manier stel je het vrouwelijk cliënteel meteen op hun gemak. Zo’n zaak moet gewoon een aangename ongedwongen sfeer uitstralen. Niet dat sfeertje dat escortebars voor mannen soms kunnen hebben…”
Inderdaad, we trekken naar een gigolo- en escortebar exclusief voor dames. Vrouwen van allerhande klassen en leeftijden trekken naar Delight voor een leuke avond met een vent of vrouw naar keuze. Afhaling is er trouwens ook mogelijk. Alsof je op goed geluk een nummertje kiest op de menukaart van de Chinees achter de hoek. Dat wordt weeral een vreemde nieuwe ervaring, beseft Bonnie net voor ze binnengaat. Ze is blij dat ze voordien gebrieft is geweest. Zo weet ze tenminste nu al een beetje wat haar te wachten staat. Een luxe hoerenbar voor vrouwen, in een notendop. Eens in de tent, worden Bonnie’s vooroordelen meteen ontkracht. Er heerst een gezellige sfeer in de trendy bar met overal donkerrode accenten. De vloer bestaat uit afwisselend grote witte en zwarte tegels. De glanzend zwarte toog staat op hoge stalen poten. Vanonder het blad van de bar schijnt goudgele indirecte verlichting. Erop staan elke halve meter witte hoge kaarsen. En ook de luchters aan het plafond zijn voorzien van kaarslicht. Doordat het er dus niet zo licht is, straalt het de nodige anonimiteit uit. En hoewel er in elk hoekje waar Bonnie kijkt mannen en vrouwen met elkaar in actie zijn, heeft ze er niet het gevoel dat ze in een orgie terecht gekomen is. Nu ze haar ogen de kost geeft, beseft ze pas hoe intiem het er bij sommigen aan toe gaat. Maar nergens lijkt het onbeschaafd.

Met de potentiële klant in haar kielzog, stapt Paulien meteen op de bar af waardoor ook Bonnie’s aandacht die richting uitgezogen wordt. Het is even slikken als ze beseft dat de in een strakke smoking gehulde patron de man is waarmee ze net nog een date heeft vastgelegd. Een welgemeende ‘shit’ tracht Bonnie tevergeefs binnensmonds te houden. Gelukkig heeft ze niet de indruk dat haar gezelschap haar vloek gewaar is geworden. Charlie, die Bonnie duidelijk nog niet gespot heeft, komt van achter de toog en trakteert Paulien op een stevige knuffel. Ons gezelschap-zonder-naam schenkt hij een hoffelijke handkus, die ten zeerste in de smaak valt. Dan pas lijkt hij te merken dat Bonnie de derde vrouw van het trio is. Hij knikt zijn hoofd ter herkenning en groet haar op haar beurt met een zedige kus op haar wang, maar niet zonder zijn hand een fractie van een seconde in haar zij te leggen en zacht te knijpen. Opnieuw zorgt de combinatie van zijn lichaamsgeur en zijn kenmerkend parfum voor die onweerstaanbare walm, die tot Bonnie’s grote spijt te snel naar de achtergrond verdwijnt.
“Welcome in Delight, ladies. Klaar voor een rondleiding?”

In één vingerknip heeft hij het vrouwentrio in zijn broekzak. Hij leidt hen rond als een koning, van de bar tot de achterkamers. Het moet gezegd dat die laatste er minder louche uitzien dan ze zich had voorgesteld. De kamers kunnen zo uit één of ander sterrenhotel geplukt zijn. Geen enkele keer valt Charlie door de mand. Als een geleerde pooier praat hij over zijn ‘product’ al ware het een pak suiker. Terug in bij de bar biedt hij het drietal champagne aan en wijst hij naar de menukaart.
“Zijn de dames geïnteresseerd in onze diensten?”
Voor de eerste keer vanavond richt hij zijn blik kaarsrecht op Bonnie. Zijn hemelsblauwe ogen doorboren haar geest. Vijf tellen blijft hij staren – al lijkt het voor Bonnie een eeuwigheid – tot hij zich opnieuw breed glimlachend tot Paulien en onze gast wendt, die duidelijk beide wild zijn van zijn idee. In een paar tellen hebben ze hun keuze gemaakt.
“Ik ga voor nummer 13”, klinkt het zacht uit Pauliens lippen.
Charlie knikt goedkeurend.
“Een privé stripact voor de dame”, grijnst hij.
Opnieuw vinden zijn ogen die van Bonnie, maar al snel richt hij ze opnieuw tot Paulien.

“Jij mag mee met…”
Charlie speurt de club af tot zijn blik valt op een zuiders type, die meteen merkt dat hij opgeroepen wordt. De man draagt een zwarte skinny jeans en een lichtgrijs strak t-shirt. De spieren die zijn bovenlichaam aftekenen, lijken te gonzen als hij dichterbij komt.
“José, jij gaat deze dame…”, Charlie pauzeert even om Pauliens hand vast te nemen, haar uit haar stoel te hijsen en in die van José achter te laten.
“Deze dame trakteer je op de meest geile stripact die je uit je hoed kunt toveren. Het is er ene van het huis, José. Ik reken op u.”
Enkel een korte knik vloeit voort uit José voor hij zijn aandacht op Paulien richt.
“Ik heb er nu al zin in”, zegt hij met een diepe stem.
Paulien giechelt als een tienermeisje voor ze om de hoek achterin de zaal verdwijnt. Zonder Bonnie één blik te werpen, richt Charlie zich op de ‘klant’ van de Bende.
“Mevrouw…”, klinkt het terwijl hij haar hand vastgrijpt en haar recht trekt.
“Ayo”, knikt de dame.
De naam flitst opnieuw door Bonnie’s hoofd. Hoe wil je ook dat ze zo’n namen opslaat?
“Jij ziet eruit alsof je wel wat verder durft te gaan”, daagt Charlie uit.
En of het effect heeft: “Ik ga voor de intieme massage.”
Hij trekt haar naar zich toe tegen zijn borst aan. Hun hoofden zijn maar enkele centimeters van elkaar verwijderd.
“Excellente keuze”, fluistert hij.

Als een volleerd klassiek danser leidt hij de dame naar een man wat verderop, buiten gehoorafstand voor Bonnie. Ze heeft geen geluid nodig om te zien dat Ayo helemaal in de wolken is met de keuze van Charlie. Opeens is Bonnie zich ervan bewust dat ze er nog alleen staat. Niet voor lang, want daar schrijdt Charlie haar richting al uit. Terwijl Bonnie had verwacht dat hij ook haar met zwier meteen ging inpalmen, leidt hij haar mee naar een gezellig salonnetje wat verscholen in een hoek van het etablissement. Ze kiest ervoor om in de rode velvet tweezit plaats te nemen om Charlie de kans te geven naast haar te komen zitten. Een kans die hij uiteraard niet laat schieten. Hij legt zijn hand open tussen hen in. 
“Welkom in een ander facet van mijn wereld.”
Bonnie twijfelt even voor ze haar hand erop legt. Hij beantwoordt het gebaar met een glimlach van formaat.
“Ik had je hier alleen nog niet verwacht.”
Het machtsgevoel dat Bonnie overmant, doet haar grijnzen.
“Ik zal nog wel meer onverwacht uit de hoek komen, meneer De Raedt”, dient ze hem kordaat van antwoord. 
“Ga je me dan verrassen?”
Ze begrijpt niet waar hij op alludeert.
“Hoe bedoel je?” 
Hij grijnst op zijn beurt.
“Of je een verrassende keuze zult maken?”, klinkt het terwijl hij de menukaart onder haar neus schuift.
Bonnie kijkt Charlie verbaasd aan. Toch terug een spelletje. Even is ze van haar melk, maar gelukkig herpakt ze zich snel.
“Ik wist dat die vraag ging komen”, volgt er uitdagend. 
Ze neemt de menukaart vast die voor haar op de tafel ligt. Ze ziet het dansen voor haar ogen als haar blik glijdt over de aangeboden ‘diensten’. 
“Erotic dance …”, klinkt het geamuseerd. 
“Ik zie in u geen Magic Mike”, voegt ze er plagend aan toe. 
Charlie kijkt haar met uitdagende ogen aan. 
“Je zou nog verschieten.” 
Ze rolt met haar ogen. 
“Ik geloof er niets van.”
Zijn hand komt op zijn gespierde borst terecht. 
“Ik doe dat niet, erotisch dansen voor klanten. Niet meer, althans. Er zijn hier mannen genoeg die ik daarvoor kan aanraden.”
Hij kijkt achter zich de ruimte in. Voor hij iemand kan roepen, grijpt ze zijn hand beet. 
“Charlie, het is ok. Ik hoef geen erotische dans. Ik wil gewoon graag bij u zijn.” 
Hij lacht zijn tanden bloot. 
“Nu verras je me toch door zo gevoelig uit de hoek te komen.” 
Ze schudt haar hoofd. In een poging zich te herpakken neemt ze opnieuw de menukaart vast. 
“Ik kan wel een befbeurt gebruiken”, zegt ze met uitgestreken gezicht.
Een brede grijns wordt Charlie meester.
“Deugeniet. Wacht even.”
Zijn wijsvinger gaat de lucht in… en weg is hij. Even later komt hij opnieuw te voorschijn en neemt hij Bonnie’s hand beet voor hij haar meeneemt naar de achterkamers..
“Voor jou alleen het beste”, knipoogt hij voor ze de grootste kamer binnen sluipen. Enkele rake drukken op een paar knoppen later, is de kamer getransformeerd tot een oord van romantiek met gedimde lichten en gesloten gordijnen. Net wanneer Charlie Bonnie’s gezicht streelt met de rug van zijn hand, zet Chris Isaak Wicked Game in.

“Dit kan niet”, fluistert Bonnie met haar ogen rollend.
“Wat kan niet”, fluistert Charlie vragend op zijn beurt.
“Dat is mijn lievelingsnummer.”
Weer die grijns. Hij grijpt haar beet en voert haar mee in een intieme slow. Bij de laatste noten van het nummer buigt hij haar helemaal achterover, bijna tegen de grond. Zijn hoofd komt langzaam dichterbij, maar net voor zijn lippen haar reeds getuite exemplaren raken wijkt hij af naar haar wang.
“Onze eerste kus mag niet hier zijn”, fluistert hij in een poging de betovering niet te doorbreken. Tevergeefs natuurlijk, want in één zwaai staat Bonnie opnieuw stevig in haar schoenen en verliest ze haar grip op zijn handen. Ontgoocheld kijkt ze hem aan.
“Die befbeurt mag ik dan ook op mijn buik schrijven zeker?”
Hij barst in het lachen uit waardoor hij er knapper uitziet dan ooit tevoren.
“Je bent een grappig meisje.”
Ze duwt hem met enig geweld tegen zijn zij waardoor hij op het bed belandt.
“Ik ben geen meisje.”
Hij slaat mea culpa: “Ok, een grappige dame dan.”
Ze knikt goedkeurend, neemt zijn hand en leidt hem de kamer uit.
“Kom, we gaan terug naar je hoerenbar.”
“Hoerenbar”, herhaalt hij geamuseerd terwijl hij speels in haar blonde haren wrijft.

In de bar zit een rood aangelopen Paulien al te wachten. Van Ayo nog geen spoor.
“Was het lekker?”, vraagt Bonnie snel om de aandacht van zichzelf af te wenden. Ze krijgt een kort schuldig knikje als antwoord. Wanneer ook Ayo na een paar minuten te voorschijn komt, duurt het niet lang of het drietal zit opnieuw in den Bar. Hun ervaringen delend met een fles sauvignon blanc erbij.. Zaken is drinken, dat is één regel die Bonnie aan den lijve heeft moeten ondervinden. Nog nagenietend van de onverwachte ontmoeting met Charlie, slaagt ze er niet meer in nog goed op te letten tijdens het gesprek. Na een kwartiertje houdt ze het voor bekeken en trekt ze naar haar studio. Maar niet voor ze een briefje met daarop ‘Ben er voor twee dagen tussenuit. Overmorgen terug. Bonnie.’ heeft achtergelaten op het bureau van haar moeder. The easy way. Voor ze haar bed induikt, steekt ze het een en ander in een weekendtas. Travel light, dat zeg je toch niet tegen een vrouw! Wat moet je in godsnaam meenemen voor een weekendje op een mysterieuze locatie waarvan je niet weet waar die zich ergens op de wereld bevindt. Het resultaat: een jeans, een jurk, een top, hotpants, een t-shirt, een bikini, slippers en een paar pumps, maar ook een fleece en warme schoenen. Terwijl het mei is! De kans dat ze naar Noorwegen trekken is klein, probeert Bonnie uit te sluiten. Toch beslist ze een bericht te sturen: “Travel light. Ik moet tenminste weten hoe warm het is waar we naartoe gaan. Bx.”

Geen tien tellen later laat Bonnie’s iPhone al van zich horen.
“Nu, 15°. Morgen en overmorgen, 27°. Vertrek nu maar naar dromenland. Morgen maak ik die dromen waar.”
Slijmbal, denkt Bonnie nog voor ze zich op bed gooit en als een blok in slaap valt.
Ze schrikt wakker van haar iPhone die nog geen dertig centimeter van haar hoofd verwijderd ligt. Een sms. Van Charlie uiteraard.
“8.30. Rise and shine. Cx.”
Bonnie staat al snel onder haar douche. De waterstralen masseren haar naakte lichaam. Ze tracht zich zo goed als mogelijk mee te laten voeren in een moment van rust, maar binnenin borrelt ze van verwachting. Aangezien ze zich toch niet ten volle kan ontspannen in haar douchemoment, houdt Bonnie het kort. Ze stapt uit de douche en bekijkt haar naakte lichaam in de reusachtige spiegel in haar badkamer, terwijl het resterende water langzaam van haar af glijdt de badmat op. Haar lange spierwitte sluike lokken hangen doorweekt langs haar gezicht en vormen een omlijsting rond haar stevige borsten die afgewerkt zijn met stijve donkere tepels. Haar gespierde buik wordt afgebakend door een perfect gladgeschoren schaamheuvel, op een strakke streep van pakweg een centimeter breedte na. Haar wijsvinger kan zich amper bedwingen om op verkenning te gaan naar het eind van die streep, maar een blik op de klok houdt Bonnie bij de les. Ze jaagt haar ochtendroutine er pijlsnel door tot ze, exact een halfuur later, op de stoep van den Bar klaarstaat. Weliswaar met een tas van aanzienlijke grootte en in een casual doch uitdagende outfit, klaar voor een nieuw avontuur. De haar reeds bekende bolide van Charlie draait nog geen twee minuten later de bocht om en komt tot stilstand voor haar voeten. Uitdagend stapt ze in de wagen en kust ze Charlie opgetogen op zijn mond. Even totaal van de kaart, staart hij haar aan.

“Ook een goeiemorgen!” klinkt er nog luid voor hij de motor van de oldtimer laat loeien, met stevige rockmuziek op de achtergrond.

So that’s why you’ve got to try
You got to breathe and have some fun
Though I’m not paid I play this game
And I won’t stop until I’m done.

Lenny Kravitz

“Zo fris en monter, Bonnie? Je ziet er mooi uit zo vroeg op de morgen”, doorbreekt hij de stilte.
Bonnie voelt haar lippen oncontroleerbaar in een glimlach transformeren.


“Jij ziet er anders niet fris en monter uit. Ofwel lag jij een half uur geleden nog in je bed, ofwel heb je je bed nog niet gezien.”
Haar stem klinkt luider dan nodig, want ondertussen heeft Charlie het volume van de muziek wat aangepast. Hij draagt een grijze hoody over een strak wit t-shirt en daaronder een bleke afgewassen jeans. Zijn kin is voorzien van dikke stoppels en zijn krullen staan nonchalant alle kanten uit. De donkere glazen van zijn pikzwarte Rayban Wayfarer verhullen zijn ogen. In een flits kijkt hij haar verbouwereerd aan voor hij zijn blik terug op de weg richt. Hij duwt zijn zonnebril met zijn wijsvinger wat naar beneden en knipoogt.
“Geen een van je twee opties is de realiteit. Ik heb mijn eigen bed niet gezien, neen”, zegt hij droog. “Ik heb wel in een bed gelegen.”
Ze probeert het spelletje mee te spelen door zo casual mogelijk te reageren.
“Maar niet veel geslapen.”
“Dat klopt”, antwoordt hij snel.
“Zware nacht, dus.”
“Inderdaad.”
“Met drank… en drugs.”
Deze keer floept er eerst een lachje uit en nadien een instemmend kreuntje.
“En seks”, zegt ze, heel wat onzekerder.
“Veel seks”, klinkt het bloedserieus.
Door zijn reactie is Bonnie even van haar lood geslagen.
“Maakt niet uit, Bonnie. Nu is het jij en ik.”

Na een tijdje rijdt Charlie een kleinschalig vliegveld op waar een privévliegtuig met ronkende motoren staat te wachten.
“Klaar om van de grond te gaan?”
Charlie kijkt Bonnie met grote opgetogen ogen aan. Ze knikt overenthousiast.

Fucking hell!

“Je hebt toch een piloot, hoop ik? Of ga je dat ding zelf besturen?”
Charlie schudt ontkennend zijn hoofd.
“Sommige zaken laat ik liever aan anderen over. Kom, ze staat te wachten!”
Snel volgt Bonnie haar Clyde het vliegtuig in. Hij kan haar eender waar naartoe nemen zonder dat iemand het ooit weet, flitst het even door haar hoofd voor ze instapt en de deur achter haar dichtvalt.

Goodmorning, Charlie”, klinkt er door de intercom.
Charlie beantwoordt de vrouwenstem: “Goodmorning to you too, captain.
“Vandaag is Bonnie bij ons. Vlieg alsof er een koningin in je tuig zit.”
“Aiai, sir”, klinkt het aan de andere kant.
Ondertussen heeft Bonnie het zich al gezellig gemaakt in een brede ligstoel.
“Travel light. Hier is superveel plaats voor bagage!”
Charlie wuift haar woorden weg.
“Je klinkt als een puber”, antwoordt hij terwijl hij goed moet weten dat die woorden als een rode lap op een stier werken. Hij wil haar uit haar tent lokken, zoveel is zeker. Maar voorlopig slaagt hij daar niet in, want Bonnie houdt haar lippen stijf op elkaar.
“Trouwens, waar wij naartoe gaan heb je geen kleren nodig.”
Ze haalt afwachtend haar wenkbrauw op. Het signaal voor Charlie om nog een stapje verder te gaan.
“Meer nog. Er is zelfs een regel voor”, daagt hij uit.
Bonnie laat een nerveus lachje ontglippen. Maar Charlie gaat bloedserieus verder.
“Dat is een van de huisregels. No clothes allowed.”
Bonnie zucht en rolt opnieuw met haar ogen. Maar voor hij er iets van kan zeggen, legt ze haar wijsvinger op zijn lippen.
“Waag het niet me nog eens een puber te noemen”, sist ze uitdagend.
“Welke vrouw zou niet met haar ogen rollen als gij hier den enen truc na den andere boven haalt?”
Door zich op te winden, vervalt Bonnie in haar tussentaaltje. Het woord ‘truc’ ontketent een felle reactie bij Charlie. Maar net wanneer hij aanstalten maakt te reageren, laat de intercom van zich horen: “Fasten your seatbelts, Bonnie and Charlie. We are ready for take off.

In stilte neemt Charlie plaats naast Bonnie en klikt braaf zijn gordel vast. De kriebels in Bonnie’s buik vermenigvuldigen zich razendsnel wanneer ze langzaam van de grond gaan.
“Het zijn geen trucs”, klinkt het na een paar stille minuten.
Bonnie legt sussend haar hand op die van hem. Ze beseft opeens dat ze hem moet proberen te geloven. Anders was ze beter niet in dat vliegtuig gestapt. Met dat inzicht besluit Bonnie het weekend in te gaan. Gewoon zien en geloven wat op haar afkomt. Alsof Charlie haar gedachten kan lezen, haalt hij uit het niets een zak verse koffiekoeken en een fles bubbels te voorschijn. De kurk vliegt met een luide plof tegen het dak van het vliegtuig. Omdat de champagne door het plotse drukverschil wat uit de fles spuit, zet Charlie zijn mond eraan. Het lijkt alsof zijn blauwe kijkers haar ziel doorboren terwijl hij enkele stevige slokken neemt.
“Zo drink je champagne”, beklemtoont hij en steekt de fles in Bonnie’s handen. Alvorens te drinken, steekt zij de fles voor zich uit.
“Op een weekend in de wereld van Charlie.”
De man in kwestie knikt goedkeurend terwijl hij een hap neemt van een verse croissant.

Ladies and gentleman, we are landing in five minutes. Please fasten your seatbelts.”
Bonnie’s hart maakt een sprongetje. Ze barst van nieuwsgierigheid maar heeft, ondanks dat ze ruim de tijd heeft gehad om door het vliegtuigraampje het landschap te bestuderen, zich nog niet aan een gokje durven wagen.
“Weet je waar we zijn?”, vraagt Charlie.
Bonnie knikt: “In Charlie’s wonderland.”

Op nog geen honderd meter van waar het kleine vliegtuig geland is, staat er een rode Ford Mustang cabrio geparkeerd.

Meteen beseft Bonnie dat die daar niet voor niets staat. Het begint wat ongemakkelijk te voelen, hoeveel hij van haar weet. Het kan toch geen toeval zijn dat hij ook nu weer toevallig haar favoriete auto heeft staan? Hij gooit de koffers op de achterbank en springt zonder zijn deur te openen in de cabrio. Bonnie’s twijfels waaien letterlijk weg als ze de weg opgaan en het afgelegen vliegveld achter zich laten. Al snel merkt Bonnie de Spaanse namen van dorpen en straten op.
“We zitten in Spanje! Natuurlijk!”
“Hoe natuurlijk?”, vraagt Charlie.
“Omdat Spanje mijn favoriete land is. Net zoals deze Mustang mijn favoriete wagen is. You are playing with my mind, mister.”
Even haalt Charlie zijn handen van het stuur om ze omhoog te gooien.
“Hola, chica. Tranquila! Estamos en Espana!”, kirt hij enthousiast.

Het duo houdt halt aan een volledig met groene heggen omrand domein. De grote poort gaat langzaam open wanneer Charlie zijn duimafdruk achterlaat op de lezer aan de poort. De losse stenen vliegen op en vormen een stofwolk achter de Mustang als deze verder het domein op rijdt en de poort achter hen opnieuw sluit. Voor hen lijkt een kast van een villa in de zee te versmelten.

Bonnie hapt even naar adem bij de aanblik van dit spektakel. De Mustang wordt aan de riante villa geparkeerd. Zonder iets te zeggen, maar zichtbaar enthousiast als een kind springt Charlie de wagen uit. Meteen trekt hij zijn bezwete t-shirt met lange mouwen uit, waardoor Bonnie voor de eerste keer zicht krijgt op zijn ontblote torso. En het moet gezegd, even moet ze naar adem snakken. Hoewel er al eens een heel klein stukje kwam piepen, blijken zijn bovenlichaam en armen zo goed als vol getatoeëerd.
You like what you see?”, vraagt hij uitdagend.
Bonnie knikt.
“Heb je ‘r nog?”, klinkt ze nieuwsgierig.
Hij knikt en trekt ook zijn jeans en boxershort uit waardoor hij opeens poedelnaakt, en met een reeds half stijve lul, voor Bonnie komt staan. Hij wijst naar de tattoo in de vorm van een witte roos op zijn borst. “Dat is er eentje voor mijn grootmoeder, de vrouw van Victor. Deze…”, hij wijst naar zijn zij waar iets staat geschreven.
“Deze heb ik gezet omdat ik me gek maak in mijn eigen fouten. Mistakes are merely steps up the ladder.”
Hij haalt zijn schouders op.
“Tja, ik heb er wel een paar, zoals je kan zien. wil je weten waar ze overal voor staan?”
Bonnie schudt haar hoofd terwijl ze met man en macht probeert casual te blijven bij de naakte verschijning voor haar neus. 
“En jij”, kaatst hij terug. “Heb jij je lichaam al laten versieren?”
Uitdagend trekt hij de rand van haar zwarte shirtje wat omhoog.
“Je weet toch nog wel wat de regel is?”
Het topje van zijn tong komt te voorschijn en likt even zijn mondhoek. Bonnie doet alsof haar neus bloedt en haalt haar schouders op.
“Dan gooi ik je zo in het zwembad!”

Voor Bonnie kan nadenken, neemt hij haar stevig vast en loopt hij naar het zwembad achter de villa. Met een stevige plons springt hij, nog steeds met haar in zijn armen, het water in. Eenmaal in het water lost hij zijn greep en hapt Bonnie naar adem als ze gierend van het lachen terug boven komt. Ze duwt hem speels onder. Hij laat zich gewillig vallen. Maar wanneer ze een tweede keer duwt, blijft hij als een blok beton staan waardoor ze tegen zijn naakte lichaam botst. Zijn lul priemt meteen tussen haar benen wat voor een instant opgewonden gevoel zorgt, diep in haar.

“Je houdt wel van spelletjes, niet?”
Ze knikt uitdagend, in de hoop dat ze eindelijk in een diepe hartstochtelijke kus versmelten. Maar niets van dat. Integendeel. Hij neemt opnieuw wat afstand en zwemt weg.
“Zolang je je niet aan de regels houdt, speel ik niet met je.”

Bonnie rolt met haar ogen, maar beslist toe te geven. En hem bovendien op een showtje te trakteren, maar niet voor ze grondig inspecteert of de buren geen inkijk hebben. Het lijkt even alsof ze helemaal alleen zijn op de wereld. Haar doornatte kleren kleven aan haar lichaam wanneer ze zich uit het zwembad heist. Met een lichte grijns zet ze zich recht en opent ze de knoop en de rits van haar broek. Terwijl ze zich een kwartslag draait om hem ook een blik te gunnen op haar derrière, trekt ze de  baggy jeans in een vloeiende beweging uit. Ze zet zich opnieuw recht, grijpt haar topje vast en trekt het over haar hoofd. Enkel haar favoriete zwarte bh en bijbehorende string kleven nu nog aan haar naakte lichaam.. Ze werpt een blik op Charlie die haar vanuit het zwembad geconcentreerd aankijkt. Terwijl Bonnie zijn volle aandacht met haar ogen tracht op te eisen, haalt ze de haakjes van haar bh uit elkaar. Met een natte plof valt deze op de kurkdroge tegels. Zijn ogen blijven recht in de hare staren. Een rechter wenkbrauw die de hoogte in schiet, is het enige wat Bonnie van Charlie kan aflezen. Op een brede grijns na, natuurlijk. Maar die had hij al een tijdje plakken op zijn tronie. En ook wanneer ze haar minuscule string uittrekt, houdt hij dezelfde gezichtsuitdrukking. Tergend traag stapt Bonnie het zwembad terug in. Wanneer het water tot aan haar lenden komt, schrikt ze even van de temperatuur. Snel duikt ze kopje onder en wanneer ze terug boven komt slaat ze met een overdreven zwaai haar natte haren tegen haar rug. Langzaam stapt ze dichter en dichter naar Charlie toe, dieper en dieper het zwembad in. Eens ze recht voor hem staat, duwt ze hem speels tegen de rand van het zwembad. Charlie laat zich helemaal overmeesteren.
“It’s playtime”, fluistert ze met een knipoog.
Als ze haar lichaam tegen hem aan drukt, priemt zijn kaarsrechte lul meteen tussen haar benen. Zonder haar ogen af te wenden maakt ze zachte berijdende bewegingen met haar heupen. Charlie’s lul is haar hengst. Hij kan alleen maar lachen.
“Hete doos”, klinkt het voor hij zijn lippen tegen de hare drukt.
In dezelfde beweging trekt Charlie haar nog dichter tegen zich aan. Zijn tong duwt haar lippen open en vindt die van haar. Na een grondige kennismaking sluit hij af met een speelse beet in haar onderlip. En weg is hij. De aanblik van zijn gespierde getatoeëerde rug ontvlamt bij Bonnie opnieuw een vleug van opwinding. Eens hij het zwembad uitstapt, krijgt ze zicht op zijn strakke kont en opnieuw ontwikkelt zich dezelfde reactie in Bonnie’s lichaam. Charlie grijpt een minuscule handdoek en slaat deze rond zijn middel in een poging zijn mastodont van een erectie te verhullen.

“Wil de juffrouw graag iets te drinken?”, vraagt hij terwijl hij richting de gigantische villa stapt.
Met een kreun en een knikje beantwoordt Bonnie zijn vraag. Wanneer hij in de deuropening van de gigantische glazen schuifdeur verdwijnt, snakt Bonnie letterlijk naar adem. In een poging haar gedachten wat te verzetten, trekt ze snel een paar baantjes. Voor ze het goed en wel beseft, heeft ze er een twintigtal gezwommen en hijst ze zich uit het zwembad als ze merkt dat Charlie post heeft gevat in het ligbed onder een grote parasol. In zijn hand en op het bijzettafeltje staan twee reusachtige glazen met een fris ogende cocktail.

“Sex on the beach, for the lady”, klinkt het, terwijl hij haar glas aanreikt wanneer ze naast hem op het ligbed plaatsneemt.
Ze kan een lachje niet onderdrukken.
“Sex by the pool?”, probeert ze met een poging hem uit zijn tent te lokken. Maar ze vangt bot.
“Ik ga je nu niet neuken, miss Bonnie.”
Haar wenkbrauw zoeft de hoogte in.
“Nu niet of nu nog niet?”
“Ben je er dan zo zeker van dat het een kwestie van tijd is”, gaat ze verder.
Hij lacht zijn tanden bloot en knikt.
“Ik zal me opnieuw uitdrukken …”
Hij pauzeert even voor hij verder gaat: “Ik ga je nu nog niet neuken.”
Met flinke sip van zijn cocktail tracht hij een rustmoment in te lassen.
“Heb jij geen sigaretje voor me?”, klinkt het na een tijdje.
Bonnie schrikt op. “Sinds wanneer rook jij?”
Hij haalt zijn schouders op. 
“Ik rook als ik zin heb.”
“Zin in seks?”, lacht ze. 
Hij grijnst. 

“Hier”, gooit ze eruit nadat ze in haar handtas gerommeld heeft en twee Marlboro’s uit het pakje gevist heeft. De zoektocht naar haar zippo duurt gelukkig niet lang. Ze steekt beide sigaretten tussen haar lippen en houdt het vuur ertegen. Na één keer diep te inhaleren, stopt ze er een van tussen Charlie’s lippen. Hij knikt goedkeurend.
“Wat een service.”

Opeens lijkt de alcohol naar Bonnie’s hoofd te stijgen. Ongecontroleerd begint ze te giechelen.
“Die cocktail komt aan als een bom”, lispelt ze wat.
“Dat kan toch niet!”, lacht hij.
“Blijf even liggen, ik zal wat te eten gaan halen”, voegt hij er nog aan toe.

Opnieuw verdwijnt hij de villa in. De lucht lijkt wat te draaien wanneer Bonnie zich erop concentreert. Langzaam lurkt ze aan haar sigaret. Als deze half op is, hoort ze Charlie naderen.
“Du pain, du vin et du Boursin”, gooit hij er enthousiast uit.
“Komt als geroepen”, juicht Bonnie terwijl ze haar handen tegen elkaar klapt. Ze gooit zich op de baguette en de kaas. Al snel hebben ze het allemaal naar binnen gewerkt. Bonnie verwijdert het dienblad tussen hen in en nestelt zich in Charlie’s oksel.

Bonnie schrikt wakker van een kus op haar neus. Als ze haar ogen opent, kijken die van Charlie haar van nog geen 10 centimeter afstand afwachtend aan.
“Rise and shine, prinses.”
“Ben ik echt in slaap gevallen?”, vraagt Bonnie terwijl ze zich uitrekt en een ontgoocheld knikje ziet tegenover haar.
“Zo saai is het in mijn wereld.”
Hij steekt een lok haar achter haar oren. 
“Maar je had het nodig. Tijd voor wat actie, als je het mij vraagt.”
Zijn woorden zijn nog maar koud of hij is al recht gesprongen. Zijn handdoek raakt hij in die beweging kwijt. Zijn voorziening is danig gekrompen tegenover de eerste keer Bonnie er een blik op kon werpen. Maar nu weet ze wel al waartoe hij in staat is. Dat denkt ze tenminste…

“We zullen toch wel iets moeten aantrekken”, verontschuldigt Charlie zich terwijl hij zijn kleren terug bij elkaar zoekt en ze aantrekt.
Die van Bonnie zijn natuurlijk zeiknat.
“Ik dacht dat we hier geen kleren mochten aandoen?”
Hij schudt zijn hoofd.
“Dat was om u uit uw kot te krijgen.”
In een poging ‘boos’ te lijken, geeft Bonnie hem een flinke duw.
“Dan moet ik me toch even gaan omkleden”, klinkt het voor ze naar de auto trippelt, haar reistas uit de koffer haalt en de villa binnen wipt.
Even ontneemt het interieur haar adem. Het ziet er binnen prachtig uit.. Overal wit. En licht. Minimalistisch en modern. Tot in de details.

Wanneer ze terug buitenkomt, draagt Bonnie een los kort zwart jurkje met daaronder slechts een minuscule tangastring. Haar haren heeft ze lichtjes opgestoken. Aan haar voeten draagt ze simpele slippers. Charlie’s hongerige ogen keuren haar goed. 
“Draag je ooit iets anders dan zwart?” 
Ze schudt haar hoofd. 
“Al meer dan 5 jaar niet.”
Zijn hand strijkt over haar jurk en houdt halt in haar zij. 
“Ga je dan ook trouwen in het zwart?” 
Ze rolt met haar ogen. 
“Wie weet?” 

Hij grijpt haar hand beet en neemt haar met een flinke tred mee naar de zijkant van de tuin waar ze een smal padje inslaan. Na een vijf minuten durende wandeling staat het duo opeens op het strand van een kleine afgesloten baai. Voor hen weerspiegelt de Middellandse Zee.

“Mijn klein persoonlijke stukje hemel op aarde”, fluistert Charlie na een tijdje.
Uit een schoudertas haalt Charlie een dun strandlaken tevoorschijn en spreidt het uit op het zand. Hij ploft erop en haalt ook een fles rode wijn boven. Dorstig zet hij ze aan zijn lippen.
“Jij ook?”, vraagt hij terwijl hij de fles naar haar uitsteekt.
Ze gaat er lustig op in en neemt eveneens een stevige slok voor ze zich naast hem neer vleit. Enkel de golven van de rustige zee weerklinken in de baai.

“Het is vreemd hoe ‘juist’ dit aanvoelt”, klinkt het opeens vanuit zijn mond na een hele tijd stilte.  
“Gij zijt echt ni te geloven”, floept Bonnie er lachend en plat uit.
Wanneer ze hem voor een zoveelste keer een duw geeft, grijpt hij onverwacht haar pols en zwiert zich in één vlotte beweging over haar heen terwijl hij ook haar andere pols grijpt. Met zijn knieën klemt hij Bonnie’s middel vast.
“Waarom geloof je me niet?”
De ontgoocheling sijpelt door in zijn stem. Langzaam laat hij zijn hoofd zakken tot zijn lippen de hare net niet raken. Net voor ze dat doen, maken ze een schijnbeweging en komen ze terecht in haar nek. Een siddering maakt zich meester van haar lichaam. Langzaam vinden zijn lippen hun weg naar haar decolleté. Net voor de rand van haar jurkje houden ze halt. Charlie richt zijn hoofd op. Zijn blauwe kijkers staren haar vragend aan.
“Voelt dit niet ‘juist’ aan misschien?”, fluistert hij.
Bonnie sluit even haar ogen, slaakt een diepe zucht en knikt.
“Het voelt alleszins zalig aan”, beklemtoont ze kreunend.
Ze laat haar hoofd achteruit vallen en sluit haar ogen in afwachting van meer. Hij laat met één hand de grip op het hare los en neemt haar kin beet. Voorzichtig kantelt hij opnieuw haar hoofd zodat ze hem wel aan moet kijken.
“Vaar je met me mee?”

Bonnie twijfelt even of ze zijn vraag goed begrepen heeft. Maar wanneer hij recht springt en en wijst naar een bootje dat wat verderop aangemeerd ligt, begrijpt ze pas dat hij het letterlijk bedoelt. Enthousiast veert ze op en volgt hem de boot in. Een actie waar ze na 5 minuten op open zee al flink spijt van heeft wanneer ze haar maaginhoud omhoog voelt komen. Het moet ook Charlie zijn opgevallen.
“Je bent zeeziek”, klinkt het droog.
Terwijl Bonnie nog tracht te ontkennen, maakt Charlie al rechtsomkeer.
“Charlie, komaan. We zijn net vertrokken. Dit is super romantisch. Ik kom er wel door. Ik wil niet dat dit eindigt.”
Hij vertraagt de motorboot wanneer hij dit hoort.
“Geloof me. Binnen een paar minuten is hier niets romantisch meer aan.”
“Concentreer je op het vaste land”, voegt hij er nog kort aan toe.

De weg terug lijkt eeuwen te duren. Koude zweetparels hopen zich op ter hoogte van Bonnie’s slapen. Haar blik staat strak op de baai gericht. Maar dat lijkt tevergeefs. Ze kan zich net niet over de rand van de boot gooien voor haar maag de herkauwde Franse kost er volledig uit gooit.

Geef een reactie